Ewolucja w supertempie. Znowu o specjacji i pielęgnicach.

Jak się okazuje zmiany morfologiczne w obrębie tego samego rodzaju (baraminu) mogą zachodzić w niemal błyskawicznym tempie. Pielęgnice od dawna stanowią ciekawy przykład zróżnicowania morfologicznego w obrębie  jednego rodzaju. Zmienność morfologiczą u pielęgnic ewolucjoniści często przywołują jako świadectwo na rzecz neodarwinizmu. Jest jednak inaczej,  ponieważ ta zmienność polega na wykorzystywaniu potencjału genetycznego, jaki pielęgtnice posiadają jużod samego początku swojego istnienia, czyli od czasu, kiedy ich przodkowie powstali w wyniku inteligentnego projektu. Ta  plastyczność morfologiczna u pielęgnic to nic innego, jak zmienność w ramach normy reakcji na środowisko z neodarwinowskimi zmianami nie mająca nic wspólnego.

 Pielęgnice cytrynowe (Amphilophus citrinellus) z jeziora kraterowego w Nikaragui przekształciły się w zawrotnym tempie w dwa gatunki: jeden z przerośniętymi wargami (ok. 20% całej populacji) i drugi z cienkimi wargami. Wg naukowców specjacja sympatryczna, zachodząca wśród zwierząt zamieszkujących nierozdzielony geograficznie obszar, dokonała się na przestrzeni 100 lat, czyli 100 pokoleń.

Jak tłumaczy Alex Meyer z Uniwersytetu w Konstancji, przeważnie czas potrzebny do wykształcenia nowej cechy oszacowuje się na modelach. Wtedy najczęściej okazuje się, że proces ten przebiega w ciągu życia 10 tysięcy pokoleń. Niektóre symulacje sugerują, że wystarczy zaledwie kilkadziesiąt generacji, ale do przypadku pielęgnic nie udało się czegoś takiego zobaczyć i udokumentować w naturze.

Jezioro Apoyeque ma zaledwie 1800 lat, stanowi więc doskonałe miejsce do śledzenia ekologicznego, morfologicznego i genetycznego różnicowania form. Nie odżywiają się one tym samym, a po umieszczeniu w jednym akwarium obserwowano, że unikały wzajemnego krzyżowania, choć podczas eksperymentów wykazano, że jest to nadal możliwe.

Odmiana pielęgnic z grubszymi wargami ma węższą głowę, która umożliwia wydłubywanie owadów i larw ze szczelin skalnych. Wargi stanowią rodzaj bardzo przydatnego w tak ukształtowanym terenie amortyzatora. Forma z wąskimi wargami ma silniej zaznaczoną żuchwę i dodatkowe zęby, by rozłupywać muszle ślimaków.

Analiza połączeń genetycznych w obrębie sekwencji mitochondrialnego DNA i 11 markerów mikrosatelitarnych DNA sugeruje, że jezioro kraterowe zostało skolonizowane jednokrotnie ok. 100 lat temu. Stało się to dzięki położonemu w pobliżu jezioru tektonicznemu Managua. Wg Niemców, odkrycie znajduje potwierdzenie w bardzo niewielkim jądrowym i mitochondrialnym zróżnicowaniu genetycznym w Apoyeque.

Naukowcy ustalili, że wąsko- i szerokowargie ryby zajmują inne nisze ekologiczne, różnią je także kształty ciała, szerokość głowy czy stosunek trwałych izotopów.

Źródło: New Scientist/BMC Biology

Za:  http://kopalniawiedzy.pl/pielegnice-cytrynowe-jezioro-kraterowe-Nikaragua-wargi-specjacja-sympatryczna-Apoyeque-Amphilophus-citrinellus-Alex-Meyer,10393

Zobacz też:

Definicja biblijnego rodzaju (baraminu)

https://bioslawek.wordpress.com/2012/06/04/definicja-biblijnego-rodzaju-baraminu/ 

 Czy specjacja jest mechanizmem powstawania nowych gatunków?

 https://bioslawek.wordpress.com/2012/05/17/czy-specjacja-jest-mechanizmem-powstawania-nowych-gatunkow/

FORMA ŻYWA A KONCEPCJA GATUNKU BIOLOGICZNEGO
Dr Jolanta Koszteyn

http://chfpn.pl/index/?id=df4fe8a8bcd5c95cdb640aa9793bb32b 

„Chronologicznie rzecz ujmując pielęgnice zasiedliły najpierw Jezioro Tanganika. Znacznie później niektóre z nich przedostały się rzekami do Jeziora Wiktorii i Malawi. Badania genetyczne wskazują, że wszystkie (lub prawie wszystkie) pielęgnice, zamieszkujące te dwa jeziora, wywodzą się z jednej i tej samej pierwotnej linii ryb, której przedstawiciele (tzw. pyszczaki) przechowują potomstwo w pysku. Z biegiem czasu ta linia pielęgnic zróżnicowała się pod względem pewnych cech adaptacyjnych – związanych m.in. z odżywianiem się. Możemy więc obserwować pielęgnice charakteryzujące się osobliwymi cechami anatomicznymi, umożliwiającymi im zjadanie ryb, larw, jaj, obgryzanie płetw, zeskrobywanie glonów, rozgniatanie mięczaków, itp. Formy adaptacyjne w jeziorach Wiktorii i Malawi, niczym w zasadzie nie różnią się od ich pobratymców z Jeziora Tanganika, mimo, że ewoluowały niezależnie.

Okazuje się również, że cechy morfologiczne są ogromnie zmienne, często zupełnie niewspółmiernie do różnic genetycznych. 400 gatunków pielęgnic z Jeziora Wiktorii jest mniej zróżnicowanych genetycznie niż Homo sapiens. Wg jednych autorów ta różnorodność pielęgnic z jezior Wiktorii i Malawi powstała w ciągu ostatnich 200 tys. lat. Z kolei pewne dane paleoklimatyczne, świadczą nawet o bliższym czasie jej powstania – przynajmniej, jeśli chodzi o Jezioro Wiktorii. Wyschło ono bowiem niemal całkowicie 14 tys. lat temu. Przykład pielęgnic z całą wyrazistością stawia pytanie: czym jest gatunek biologiczny? Czy poszczególne formy adaptacyjne pielęgnic są odrębnymi gatunkami, czy są ekofenotypami jednego i tego samego gatunku?

Mimo – niekiedy znacznego –zróżnicowania pod względem cech adaptacyjnych oraz identyfikujących zauważamy, że niektóre ekotypy mogą się krzyżować, wydając na świat w pełni żywotne (i nierzadko płodne) potomstwo.”

Skomentuj

Please log in using one of these methods to post your comment:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s