Theodosius Dobzhansky o braku ciągłości ewolucyjnej pośród współczesnej biosfery

Jeden z najwybitniejszych ewolucjonistów Theodosius Dobzhansky (1900-1975), autor słynnego cytatu, który twierdził, że „w biologi nic nie ma sensu bez teorii ewolucji” , w swojej słynnej książce „Genetics and the Origin of Species” mówi o braku ciągłości ewolucyjnej wśród współczesnej fauny i flory (Cytat warty miliona słów!)

Różnorodność organiczna jest dającym się zaobserwować faktem, mniej lub bardziej znanym każdemu. Postrzegamy ją jako coś niezależnego od nas, zjawisko poddane naszemu doświadczeniu, ale niezależne od działania naszego umysłu. Bliższe zapoznanie się z światem ożywionym ujawnia inny fakt, niemal równie uderzający jak sama różnorodność. Jest to nieciągłość zmienności organicznej.Jeśli zgromadzimy tyle osobników, żyjących w danym czasie, ile potrafimy, zauważymy natychmiast, że obserwowane zmienności nie tworzą jednego rozkładu prawdopodobieństwa ani żadnego innego ciągłego rozkładu. Zamiast tego znajdujemy mnóstwo oddzielnych, nieciągłych rozkładów. Innymi słowy, żywy świat nie jest jednym szeregiem osobników, w którym każde dwie odmiany są połączone nieprzerwaną serią form pośrednich, szeregiem mniej lub bardziej wyraźnie odrębnych szeregów, z nieobecnością form pośrednich lub przynajmniej rzadkim ich występowaniu. Każdy szereg jest grupą osobników, posiadających zazwyczaj jakieś wspólne cechy i grawitujących ku określonemu punktowi modalnemu w swojej zmienności (….)Nieciągłe grupy spotyka się wśród zwierząt i roślin, u strukturalnie prostych i u niezmiernie złożonych. Tworzenie się nieciągłych grup jest do tego stopnia niemal uniwersalne, że musi być uważane za podstawową cechę różnorodności organicznej. Właściwe rozwiązanie problemu różnorodności organicznej musi więc obejmować najpierw opis stopnia, natury i pochodzenia różnic między żywymi istotami, a po drugie, analizę natury i pochodzenia nieciągłych grup, na jakie podzielony jest świat żyjący.”

Theodosius Dobzhansky

Neodarwiniści nie znaleźli upragnionych form przejściowych pośród współcześnie żyjących organizmów, chociaż systematycy stwierdzili, że żyje ich na świecie o wiele więcej niż żyło za czasów Theodosiusa Dobzhansky’ego. Neodarwiniści od dawna zdawali sobie z tego faktu sprawę, więc żywili nadzieję na to, że znajdą upragnione brakujące ogniwa (które występują jedynie na fikcyjnych drzewach filogenetychnych, jako znaki zapytania) w zapisie kopanym. W prawie każdym eseju, czy każdym podręczniku dotyczącym biologii ewolucyjnej podaje się te same dawno obalone „dowody” ewolucji. Nie ma sensu, abym się dalej rozwodził nad tymi „ikonami ewolucji”, ponieważ bezzasadność twierdzeń neodarwinistów w tej materii doskonale wykazał autor książki „Ikony ewolucji” http://sklep.wwylomie.com/ikony-ewolucji-nauka-czy-mit-427.html Jonathan Wells (biolog i embriolog). Poruszył on w niej takie tematy jak: prebiotyczna zupa ( eksperyment Millera-Ureya) , ćmy krępaka nabrzozka, struktury homologiczne, archeopteryks, czy rysunki zarodków Haeckla. Neodarwiniści jednak nie rezygnują tak łatwo i w miejsce jednych sfalsyfikowanych hipotez produkują kolejne. Wszyscy znają takie przykłady, jak te dotyczące australopiteków (wymarłych małp afrykańskich) czy hit ostatnich lat, to znaczy obrazki mające ilustrować ewolucję waleni od lądowych wilkopodobnych antenatów. Poniżej zamieszczam linki do artykułów, które wykazują bezzasadność i tych nowszych twierdzeń.
Czy naukowcy posiadają, jak to wyraził się Jerry Coyne: „cudowny szereg skamielin, dokumentujących przejście między lądowym zwierzęciem parzystokopytnym (artiodactyl), a współczesnymi waleniami morskimi”?

https://bioslawek.wordpress.com/2013/01/05/czy-naukowcy-posiadaja-jak-to-wyrazil-sie-jerry-coyne-cudowny-szereg-skamielin-dokumentujacych-przejscie-miedzy-ladowym-zwierzeciem-parzystokopytnym-artiodactyl-a-wspolczesnymi-w/

Czy australopiteki twardo stoją na swoich stopach?

https://bioslawek.wordpress.com/2012/04/03/1014/

Czy australopiteki chodziły na dwóch nogach?

https://bioslawek.wordpress.com/2012/03/31/czy-australopiteki-chodzily-na-dwoch-nogach/

„H. habilis” zdegradowany do rangi australopiteka (małpy południowej).
Uczeni ewolucjoniści proponują nowego kandydata na ogniwo łączące małpę z
człowiekiem. Nowego kandydata nazwano Australopitek sediba.

https://bioslawek.wordpress.com/2012/03/31/h-habilis-zdegradowany-do-rangi-australopiteka-malpy-poludniowej-uczeni-ewolucjonisci-proponuja-nowego-kandydata-na-ognowo-laczace-malpe-z-czlowiekiem-nowego-kandydata-nazwano-australopitek-s/

Czy mogła istnieć przejściowa lokomocja między sposobami poruszania się małp
człekokształtnych i ludzi?

https://bioslawek.wordpress.com/2012/10/06/czy-mogla-istniec-przejsciowa-lokomocja-miedzy-sposobami-poruszania-sie-malp-czlekoksztaltnych-i-ludzi/

Neodarwiniści usiłują też szukać ratunku dla swojej hipotezy powołując się na tak zwane formy szczątkowe. Bezpodstawność tych twierdzeń wykazano w poniżej zalinkowanych artykułach:

Dlaczego waleniom zanikły tylne kończyny? Dlaczego rybom jaskiniowym zanikają oczy?

https://bioslawek.wordpress.com/2012/10/15/dlaczego-waleniom-zanikly-tylne-konczyny-dlaczego-rybom-jaskiniowym-zanikaja-oczy/

Skąd na świecie wzięły się węże?

https://bioslawek.wordpress.com/2013/01/14/skad-na-swiecie-wziely-sie-weze/

Wyrostek robaczkowy, kość ogonowa, czkawka i gęsia skórka. Czy to organy szczątkowe?

https://bioslawek.wordpress.com/2012/04/01/wyrostek-robaczkowy-kosc-ogonowa-czkawka-i-gesia-skorka-czy-to-organy-szczakowe/

O stworzeniach, które wystąpiły przeciwko ewolucyjnemu Prawu Dollo

https://bioslawek.wordpress.com/2012/10/17/o-stworzeniach-ktore-wystapily-przeciwko-ewolucyjnemu-prawu-dollo/

http://pl.wikipedia.org/wiki/Theodosius_Dobzhansky

Theodosius Dobzhansky (ros. Феодосий Григорьевич Добржанский, Fieodosij Grigoriewicz Dobżanskij; ur. 25 stycznia 1900, zm. 11 listopada 1975) – genetyk urodzony w Niemirowie na terenie dzisiejszej Ukrainy (ówcześnie stanowiącej część Cesarstwa Rosyjskiego), mieszkający w Stanach Zjednoczonych od 1927.

Wykładał na California Institute of Technology (1930-1940) oraz na Columbia University (1940-1962). Był współzałożycielem i członkiem pierwszej rady Society for the Study of Evolution[1].

Jest autorem wielu kluczowych badań z zakresu genetyki, w szczególności na gatunkach należących do rodzaju Drosophila. Dało to początek Syntetycznej Teorii Ewolucji.

„Nic w biologii nie ma sensu jeśli jest rozpatrywane w oderwaniu od ewolucji”

Theodosius Dobzhansky

Skomentuj

Please log in using one of these methods to post your comment:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s