Nieredukowalnie złożony bakteriofag

Bakteriofagi, to bardzo pożyteczne wirusy, które regulują populację bakterii, ale nie o tym będzie ten post. W pierwszym filmiku pokazano sposób działania bakteriofaga. Natomiast na drugim zarówno sposób działania, jak i biogenezę [powstawanie (składanie)] bakteriofaga w zainfekowanej komórce. Zarówno morfologia, jak i biogeneza bakteriofaga opierają się na nieredukowalnej złożoności. Powstanie na ten temat obszerniejszy artykuł, tylko muszę przegryźć odpowiednią literaturę dotyczącą biogenezy bakteriofaga. Na razie napiszę o tym, co już wiem, to znaczy na temat nieredukowalnie złożonej budowy bakteriofaga, który jest jakby mechaniczną,samobieżną strzykawką. Pozbawiony jakiejkolwiek części wirus bakteryjny nie będzie spełniał swojej funkcji. A więc nie mógł powstawać na drodze STOPNIOWEJ ewolucji.

BUDOWA BAKTERIOFAGA:

http://www.e-biotechnologia.pl/Artykuly/bakteriofagi

Struktura bakteriofagów typu główki z ogonkiem (Winter i in., 2000).
Budowa bakteriofagów o złożonej strukturze jest bardziej skomplikowana i łączący w sobie elementy struktury helikalnej oraz ikosaedralnej. Główne elementy tej struktury to główka i ogonek. Główki (o strukturze ikosaedralnej) u większości bakteriofagów wyposażonych w ogonek, są bardzo podobne jeżeli chodzi o wygląd zewnętrzny, chociaż mogą różnić się wymiarami fizycznymi (a niektóre są wydłużone). Ogonki występują w trzech różnych formach morfologicznych:
krótkie (np. fag T7),
długie kurczliwe (fag Mu),
długie niekurczliwe (fag λ).

Ogonek z główką łączy tzw. białko łącznikowe (ang. portal protein). Ogonek składa się z wewnętrznej tubularnej struktury rdzeniowej, otoczonej kurczliwą, helikalną pochewką a zakończony jest płytką podstawową, w którą wbudowane są białka enzymatyczne (np. lizozym), spełniające swą rolę podczas wprowadzania kwasu nukleinowego bakteriofaga do cytoplazmy komórki bakteryjnej. Wypustki (dokładnie 6 wypustek) zbudowane są z dwóch części połączonych ze sobą pod określonym kątem; część wewnętrzna jest przymocowana do płytki podstawowej, natomiast część zewnętrzna służy do rozpoznawania odpowiednich receptorów komórki i jest różna u poszczególnych bakteriofagów.
Taką strukturę posiadają bakteriofagi rodzin Myoviridae, Siphoviridae i Podoviridae.

Animacja obrazuje biogenezę, to znaczy sposób i etapy powstawania w zainfekowanej komórce bakteriofaga; 

Jeżeli założymy, że biogeneza bakteriofaga może w jakiś sposób odzwierciedlać jego ewolucję, to znaczy stopniowe powstawanie od podstaw, czy raczej z wcześniejszych prekursorów, to taki eksperyment myślowy od razu doprowadzi nas do wniosku, że biogeneza, jak i gotowy, złożony w komórce bakteriofag jest molekularnym, zaawansowanym technicznie urządzeniem nieredukowalnie złożonym. Urządzeniem posiadającym wszystkie cechy inteligentnego projektu.

Niektórzy autorzy postulują, że ewolucyjnym prekursorem bakteriofaga był aparat wydzielniczy typu III. Inni postulują, ze zdarzyło się odwrotnie. Ze aparat wydzielniczy typu III,to zredukowany bakteriofag;

Pomijając już wszelkie nieprzebyte przeszkody wykluczające taką hipotezę (brak homologii struktur, różnice w funkcjach, brak jakiegokolwiek modelu teoretycznego, który by obrazował przebieg takiej stopniowej ewolucji itd.), należy zapytać która z tych dwóch funkcji, aparat wydzielniczy typu III, czy bakteriofag mogła pojawić się wcześniej. A więc mamy tutaj do czynienia z argumentacją na zasadzie błędnego koła. Mamy do czynienia z dylematem w rodzaju: „co było pierwsze kura czy jajo?”.
Nieredukowalnie złożony kompleks miał wyewoluować z innego nieredukowalnie złożonego kompleksu?

Skomentuj

Please log in using one of these methods to post your comment:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s