O zaskakujących wnioskach neodarwinistów: „Nieewoluujące organizmy popierają teorię ewolucji”

Dzielenie doboru naturalnego na selekcję stabilizującą i kierunkową, to zwykły wytrych retoryczny. Koncepcja selekcji stabilizującej jest jałowa poznawczo, ponieważ nie jest oparta na żadnym szczegółowym modelu teoretycznym, który odwoływałby się do opisu konkretnych oddziaływań ekologicznych. Co może wyjaśnić ogólnikowe zapewnianie: „organizm nie zmieniał się przez miliony lat, ponieważ nie zmieniało się środowisko”? Twierdzenie, że istnienie tzw. żywych skamielin dowodzi prawdziwości neodarwinizmu, bo potwierdza założenia (przewidywania) teorii ewolucji jest błędem logicznym, który polega na opieraniu jednej hipotezy na innej, która sama domaga się naukowego uzasadnienia. Bez założeń nie można przeprowadzić procesu dowodowego, jednak zalożenia to nie dowody.

Ostatnio dokonano ciekawego odkrycia, o którym rozpisywały się też polskie media:

http://kopalniawiedzy.pl/ewolucja-mikroorganizm-bakteria,21843

Międzynarodowy zespół naukowców odkrył bakterie siarkowe, które są najdłużej nieewoluującymi organizmami. Nie zmieniają się od ponad 2 miliardów lat.

Próbki pobrane ze skał wód przybrzeżnych Australii Zachodniej (w tzw. formacji Duck Creek) liczą sobie 1,8 miliarda lat i są zasadniczo takie same jak starsza o 500 mln lat skamieniała społeczność z tego samego regionu (Turee Creek Group). Co więcej, obu prehistorycznych zestawów nie da się odróżnić od współczesnych bakterii siarkowych, żyjących w mule u wybrzeży Chile.To zdumiewające, że życie nie ewoluowało przez ponad 2 miliardy lat – niemal przez połowę historii Ziemi – mówi główny autor badań, profesor J. William Schopf z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles.

Samochód w każdym kolorze pod warunkiem, że będzie to kolor czarny!

Jednak uczeni odkrywcy nieewoluującej bakterii doszli do zdumiewających wniosków teoretycznych. Traktując założenie jako fakt – do którego należy dopasować resztę – jeden z nich stwierdził:

Biorąc pod uwagę, że ewolucja jest faktem, musieliśmy wyjaśnić jej brak – dodaje uczony.

Naukowiec przypomina, że zgodnie z obowiązującymi zasadami, ewolucja nie zachodzi, jeśli nie dojdzie do zmiany środowiska biologicznego lub fizycznego, w którym przebywa organizm. Tymczasem środowisko, w jakim żyją wspomniane bakterie, praktycznie nie zmieniło się w ciągu ostatnich 3 miliardów lat.

Te mikroorganizmy są dobrze przystosowane do ich prostego środowiska, bardzo stabilnego pod względem biologicznym i fizycznym. Jeśli przebywałyby w środowisku, które się nie zmieniało, a one by wyewoluowały, oznaczałoby to, że teoria Darwina ma poważne wady – dodaje naukowiec.

Takie życzeniowe myślenie w swoim streszczeniu ciekawie podsumowała Ewa Pawlikowska:

https://www.facebook.com/groups/teoriaID/permalink/728099533954355/

Słyszeliśmy już o niezmieniających się przez 2 mld lat bakteriach siarkowych… a jak tę sprawę przedstawiają media anglojęzyczne?

Przede wszystkim według nich fakt ten nie budzi żadnych wątpliwości co do teorii ewolucji, ale właśnie ją potwierdza. Różne źródła piszą o tym nowym odkryciu w trybie mocno defensywnym, żeby nikomu nie przyszło do głowy, że brak ewolucji może wskazywać na… brak ewolucji.

Washington Post: „Ale fakt, że te konkretne organizmy z sukcesem unikały ewolucji przez miliardy lat nie zaprzecza teorii ewolucji – wręcz przeciwnie. Teoria Darwina stwierdza, że gatunki ewoluują poprzez dobór naturalny w odpowiedzi na zmiany środowiska (…) Ale przeciwność też się sprawdza: Jeżeli nie ma zmian w środowisku z równowagą ekosystemu, organizmy w tym ekosystemie powinny pozostać również niezmienione.”

LA Times: „Naukowcy mówią, że te mikroskopijne organizmy są przykładem „ekstremalnej ewolucyjnej stazy” i przedstawiają największy brak ewolucji jaki dotąd widziano. Mogą również, paradoksalnie, udowodnić, że teoria ewolucji jest prawdziwa. ‚Jeżeli ewolucja jest wynikiem zmian w fizycznym i biologicznym środowisku, a zmian w fizycznym i biologicznym środowisku nie ma, nie będzie też ewolucji’ – powiedział J. William Schopf, paleobiolog z UCLA”

Phys.org: „Międzynarodowy zespół naukowców odkrył największy brak ewolucji o jakim wiemy – typ głęboko morskich mikroorganizmów nie ewoluował od ponad 2 mld lat. Ale naukowcy mówią, że brak ewolucji tych organizmów tak naprawdę popiera teorię ewolucji Darwina

Jedyną hipotezą, jaką mogą potwierdzać te bakterie, jest dobór stabilizujący – mechanizm zapobiegający zmianom w organizmach, kiedy organizmy te są już dobrze dostosowane do przeżycia. Właśnie ta koncepcja została wykorzystana przez ewolucjonistów w przypadku tego odkrycia.

Ale nawet w takiej sytuacji tzw. żywe skamieliny potwierdzają tylko trywialną i bezsporną część teorii ewolucji, za to kłócą się z większymi postulatami neodarwinizmu: że dobór naturalny i przypadkowe mutacje zmieniają jeden organizm w zupełnie inny typ organizmu. To wymaga „pozytywnego” doboru, i wiąż pozostaje to sporną kwestią.

 http://www.evolutionnews.org/2015/02/what_does_two_b093291.html

Słowniczek:

http://pl.wikipedia.org/wiki/Dob%C3%B3r_kierunkowy

Dobór kierunkowy

Jest to typ doboru działający hipotetycznie w przypadku ewolucji neodarwinowskiej i praktycznie podczas doboru sztucznego, bazującego na zmienności odkrytej przez Grzegorza Mendla: http://pl.wikipedia.org/wiki/Dob%C3%B3r_sztuczny. Selekcja kierunkowa preferuje fenotypy skrajne, to znaczy nowe cechy, które systematycznie pojawiają się podczas zakładanej ewolucji, dostosowójąc organizm do zmieniających się wymogów środowiska.

http://pl.wikipedia.org/wiki/Dob%C3%B3r_stabilizuj%C4%85cy

Dobór stabilizujący

Selekcja stabilizująca w przeciwieństwie do selekcji kierunkowej eliminuje fenotypy skrajne. Nie faworyzuje ona zmienności ewolucyjnej polegającej na pojawianiu się nowych cech, tylko zachowuje (konserwuje) cechy już istniejące. Ten hipotetyczny mechanizm ma być wymuszany w odpowiedzi na bardzo stabilne (nie zmieniające się przez tysiące i miliony lat) środowiska.

Innymi słowy hipoteza doboru stabilizującego równocześnie zakłada, że wszystkie inne organizmy tworzące  środowisko eliminujące nowe cechy u konkretnego osobnika [gatunku] podlegały  tym samym mechanizmom co on, uniemożliwiającym ich ewolucję, lub ewoluując tworzyły środowisko niesprzyjające powstawaniu fenotypów skrajnych u tego osobnika  (również tworzącego to środowisko). Są to założenia nietestowalne i nie są one oparte na jakichkolwiek szczegółowych modelach teoretycznych, które odwoływałyby się do konkretnych oddziaływań ekologicznych, czynników pogodowych, katastroficznych czy jakichkolwiek innych selekcyjnych.

Dodatkowe wyjaśnienie:

Dla lepszego zrozumienia jak z założenia działają dobory zachowawczy i kierunkowy posłużę się pewnym wyimaginowanym przykładem. Wyobraźmy sobie środowisko, w którym początkowo przez dłuższy czas panowały silne upały. Przeżywały jedynie organizmy całkowicie pozbawione sierści, ponieważ posiadanie futra groziło przegrzaniem i spadkiem dostosowania w konkurencji o zasoby. Innymi słowy potomstwo pozostawiały tylko nagie osobniki, a te u których pojawiły się mutacje umożliwiające wyewoluowanie futra (fenotypy skrajne) były eliminowane przez dobór naturalny. Tak hipotetycznie powinna działać selekcja zachowawcza.

Teraz wyobraźmy sobie odwrotną sytuację. Początkowo gorący klimat na przestrzeni wielu lat stopniowo się oziębia dając czas niektórym gołym osobnikom na wyewoluowanie futra. Tym razem dobór naturalny preferuje mutanty, u których pojawia się sierść, a eliminuje osobniki pozbawione tej okrywy termicznej. Innymi słowy osobniki u których wyewoluowało futro są odporne na zimno i zostawiają więcej potomstwa, które wygrywa konkurencję z pozbawionymi tej cechy golcami. W tym przypadku mamy do czynienia z doborem kierunkowym, czyli takim typem selekcji, która preferuje fenotypy skrajne.

Zobacz też:

Żył 20.000.000 lat temu, żyje też współcześnie. O stworzeniach opornych na ewoluowanie

https://bioslawek.wordpress.com/2012/04/03/zyl-20-000-000-lat-temu-zyje-tez-wspolczesnie-o-stworzeniach-opornych-na-ewoluowanie/

Naukowcy w lasach Laosu odkryli nowy gatunek ssaka. Nazwali go rat-squirrel (szczuro-wiewiórka). Ten ssak był znany tylko ze skamieniałości, które pochodzą sprzed 11 000 000. Mamy więc do czynienia z kolejną tzw. żywą skamieliną. Ewolucja nie zrobiła dużego postępu przez 11 000 000 lat w przypadku tego ssaka. Oczywiście darwiniści mają swoją odpowiedź na taki zarzut. Posłużą się twierdzeniem, że to selekcja stabilizująca uratowała rat-squirrel przed przekształceniem się w nie – rat-squirrel

 http://usatoday30.usatoday.com/tech/science/discoveries/2006-03-09-rat-squirrel-survivor_x.htm

Australijski rybak złowił rekina-żywą skamieniałość

http://kopalniawiedzy.pl/plaszczak-Chlamydoselachus-anguineus-rekin-Australia-rybak-David-Guillot-Lakes-Entrance,21789

Czy można twierdzić, że selekcja naturalna (dobór naturalny) jest nieprzypadkowa? Że tylko mutacje są przypadkowe?

https://bioslawek.wordpress.com/2012/12/30/czy-mozna-twierdzic-ze-selekcja-naturalna-dobor-naturalny-jest-nieprzypadkowa-ze-tylko-mutacje-sa-przypadkowe/

Skomentuj

Please log in using one of these methods to post your comment:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s