Czy w przeszłości geologicznej miały miejsce tzw. wielkie wymierania? O metodzie datowania na podstawie skamieniałości przewodnich

Skamieniałości w warstwach 6, 4 i 3 służą jako skamieliny przewodnie, aby pomóc nam zrozumieć, że te skamieniałości powstały w tym samym okresie czasu, chociaż występują w różnych typach osadów i w różnych miejscach kolumny geologicznej. Nawet jak skamielina występuje w górnych pokładach kolumny geologicznej, które ze względu na swoje położenie mogłyby zostać uznane za stosunkowo młode, to taka warstwa zostaje uznana za starą, ponieważ uznano, że występujące w niej skamieliny są pozostałościami zwierząt, które z pewnością wymarły miliony lat wcześniej – oczywiście jest to tylko ZAŁOŻENIE, ponieważ dane paleontologiczne, które zinterpretowano, jako mające dowodzić tzw. wielkich wymierań można różne interpretować, co też ma miejsce w środowisku geologów i paleontologów: https://bioslawek.wordpress.com/2018/05/20/kiedy-wyginely-dinozaury-co-biblia-mowi-o-dinozaurach/

Występowanie tych pokładów zawierających skamieliny, które uznano za o wiele starsze tak wysoko w kolumnie geologicznej tłumaczy się na trzy sposoby:
1) przez miliony lat nie odłożyły się w tym miejscu żadne skały osadowe i nie przykryły tej warstwy kolejnymi.
2) Odłożyły się, ale zdążyły wyerodować i dodatkowo nastąpiło wypietrzenie się tych dolnych pokładów w wyniku aktywności geologicznej (tektonicznej, sejsmicznej, fałdowania terenu itd.).
3) Czasami takie anomalie tłumaczy się każdym z tych procesów po trochę, a ich suma miała doprowadzić do takiej a nie innej lokalizacji danego pokładu geologicznego.
Jedno z nielicznych miejsc na ziemie, gdzie można zaobserwować następujące po sobie skały z poszczególnych okresów geologicznych w chronologicznym porządku, zgodnym z tabelą stratygraficzną: Perm – trias. Zlokalizowane są koło Sydney w Australii.
Zaznaczam, że nie neguję starego wieku ziemi, występowania takich procesów, jak erozja czy wypiętrzanie warstw skalnych, a nawet nie twierdzę że datowanie za pomocą skamielin przewodnich jest całkowicie bezużyteczne. Można nimi wiele wytłumaczyć, ale nie można zapewniać, że takie wyjaśnienia w każdym przypadku są słuszne, zwłaszcza że wiele takich wniosków opartych jest na założeniach na podstawie z góry powziętych wyobrażeń. Rozważmy przykład dinozaurów. Uznano, że wymarły one 66 000 000 lat temu na granicy górnej kredy i (paleo)eocenu. Wcześniej okresy w jakich występowały dinozaury podzielono na kilka okresów geologicznych: trias, jurę i kredę i przyporządkowano im konkretną liczbę różnych gatunków tych gadów. Te które żyły na przełomie kredy i eocenu rzekomo wyginęły w wyniku uderzenia planetoidy w ziemię. Następnie zwolnione nisze ekologiczne miały sprzyjać ewolucji ssaków, które do tej pory żyły w cieniu dinozaurów – wcześniej twierdzono, że to te małe ssaki doprowadziły do wymarcia dinozaurów, ponieważ zjadały im jaja.
Jakiś czas temu świat nauki obiegła wiadomość, że odkopano kości dinozaurów, konkretnie hadrozaurów, które żyły jeszcze kilkaset tysięcy lat po rzekomym wielkim wymieraniu. Kości tych zwierząt nie można było uznać za skamieliny przewodnie i przyporządkować do starszej wartstwy geologicznej, istniejącej przed wielkim wymieraniem, ponieważ obecność skamielin ssaków, które jak się twierdzi zdążyły wyewoluować do tamtego okresu, dowodziła, że są to skaly eoceńskie. Jaką mamy gwarancję, że wszystkie kości dinozaurów, które uznano za bardzo stare tylko dlatego, że potraktowano je jako skamieliny przewodnie rzeczywiście były takie stare? Dlatego, że nie znaleziono ich z kośćmi ssaków, których występowanie datuje się na młodsze okresy geologiczne? Przecież po dziś dzień istnieją rozległe obszary, na których przez tysiące lat występują tylko specyficzne gatunki. Np. na Madagaskarze istnieją rozległe obszary, gdzie żyją lemury, a w Australii torbacze. Więc można przyjąć, że w niedawnej przeszłości geologicznej na lokalnych terenach żyły mieszane populacje złożone z samych dinozaurów, a ssaki nie zapuszczały się na ich terytorium, dlatego też nie znaleziono razem ich kości. Innymi słowy radykalne stosowanie metody opartej na skamielinach przewodnich może prowadzić do mylnych wniosków naukowych, co skutkuje popularnością hipotez tzw. wielkich wymierań. Więcej na ten temat napisałem TUTAJ:https://bioslawek.wordpress.com/2018/05/20/kiedy-wyginely-dinozaury-co-biblia-mowi-o-dinozaurach/
Zrzut ekranu z 2018-06-29 20:02:47
zrzut-ekranu-z-2014-10-24-022225
„Skamieniałości przewodnie – skamieniałości charakteryzujące się wąskim zasięgiem stratygraficznym i szerokim rozprzestrzenieniem geograficznym. Przykładem takich skamieniałości są trylobity, graptolity, konodonty, amonity, otwornice.
Organizmy, które dają dobre skamieniałości przewodnie, charakteryzowały się powszechnością występowania, szerokim spektrum środowiskowym, szybkim tempem ewolucji (krótkimi zasięgami czasowymi).”
Co to są skamieniałości przewodnie?

Chociaż rozważania w tym artykule prowadzone są w silnym kontekście darwinowskim, to jest on bardzo ciekawy. Czytając go z otwartym umysłem można się łatwo przekonać jak niejednoznaczne i naszpikowane spekulacjami oraz wnioskami opartymi na hipotezach, które same domagają się uzasadnienia są poglądy dotyczące tzw. wielkich wymierań fauny i flory w historii geologicznej.

Źródło: https://www.researchgate.net/profile/Grzegorz_Racki/publication/240610023_Wielkie_wymierania_i_ich_przyczyny_Mass_extinctions_and_their_causes/links/0046351c5c991b11cf000000/Wielkie-wymierania-i-ich-przyczyny-Mass-extinctions-and-their-causes.pdf

 

Oraz:
Dowody na ewolucję koni od nie-koni, czy robienie ludzi w konia?
zrzut-ekranu-z-2014-10-24-031406
Paleostatystyki mówią wyraźnie – Form przejściowych w zapisie kopalnym powinno być zatrzęsienie!
comment_JxwgkeBGUqCBUP4gR3EEuXI1Y9IbA4FW
„Opierzone” dinozaury
Ze strony ID nie ma problemu, żeby przyjąć, że dinozaury (jak ptaki czy ssaki) miały jakąś okrywę termiczną. Dinozaury dzielimy na dwie grupy (ptasiomiednicowe i gadziomiednicowe). Nie tylko dinozaury drapieżne miały okrywę termiczną. Neodarwinistom nie pozostało nic innego, jak strwierdzić, że wspólny przodek tych dwóch grup posiadał taką termoizolację. Ale czy to były pióra, jak u ptaków? Poza tym nawet pterozaury miały okrywę termiczną. Innymi słowy nie ma zadnego dowodu na wspólne pochodzenie teropodów i ptaków, czy może raczej dinozaurów i ptaków (niektorzy wrzucają ptaki wprost do jednego worka z teropodami).
35067591_1685812111510374_4691593945099010048_n
Ptaki nie pochodzą od teropodów.
11111111111111111111111111111
Czy instynkty ptaków mogły wyewoluować od zachowań dinozaurów? Dobór krewniaczy a nieredukowalna złożoność instynktów.

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s